Tuesday, September 26, 2006

(1)
சோளம் விளைந்த விளிம்பில்
நடக்கும் அவனை
மழைபெய்து நெகிழ்ந்தமண்
அழைக்கிறது
ஒரு பருவத்தை நினைவுபடுத்தும்
எதையேனும் வனைகவெ
அவனுக்குள் அவனுக்கான பருவங்கள்
களிப்புடனும்
முடிவில் சோளவிலைகளில் கூர்மையைப்போல
குத்துகின்ற வலியுடனும்
இலவம்பஞ்சாய் வெடிக்கின்ற
வெடித்துச்சிதறி காற்றிலலையும்
பஞ்சைத் துரத்திப் பிடிக்கும்
சிறுவன்
சுரீரென்று காலைக் குத்துவது
முள்ளா என்று திரும்பிப்பார்ப்பதற்குள்
பலவந்தமாய் அடித்துத் துரத்துகிறது
ஷெல் துண்டு
அடுத்த பருவத்துக்க
பெண்களைப் பற்றிய
கிறக்கமான கனவுகள்
அரும்பும் மீசையுடன் துளிர்க்கவேண்டிய பொழுதில்
துவக்கு
தூக்கவேண்டிய அவதியும்
சரிகின்ற மனிதவுடல்களும்
எத்தித்தள்ளிவிடுகின்றது
இன்னொரு காலமாற்றக்கடலில
பதின்மமுடிவில் ஒரு சுழலாய்
திணறவைக்கும் காதலின் நினைவில்
தனிமையில் புழுங்குபவன்
இருப்பின்றியலையும் Blue Jaysகளுடன்
யன்னலோரமாயிருந்து
சினேகித்துச் சிலிர்க்க
வசந்தகாலங்கள் வரும
(2)
நாட்டின் நினைவில்
ஒரு சமாதானப்புறாவை வனையத்தொடங்குமவன்
திரள்கின்ற மண்ணில்
துவக்குகளும் முண்டங்களும் மிதக்கின்ற திகைப்பில்
பீதியுறத்தொடங்கி
த்ன்னையே வனையத்தொடங்குகின்றான்;
சோளப்பண்ணைக்கு காவலிருப்பவளோ
முகஞ்சுழித்து ஒதுக்குகிறாள்
குறைகளே மிகுதியாயிருக்கும் இவன் உருவை.
கொலைகளுடன் வளர்ந்து
சமூகம் ஆகாதெனும்
சுயமைத்துனத்துடன் தன்னைத் திருப்திப்படுத்துபவனை
தெய்வங்கள் மட்டுமல்ல
இளகியமனங்கொண்ட கிராமப்பெண்ணும்
ஏற்றுக்கொள்ளளல்
அவ்வளவு எளிதல்
பண்ணையைக்கடந்து
நீள நடக்கத்தொடங்குகின்றான
அவன்.
சோளம் பொத்தியவிழ்க்க
கோடைகள் வந்தாலும்
கதவைச் சாத்தி அனுப்பி வைக்கும்
பயணிகளை
மீண்டும் ஏறெடுத்துப்பார்ப்பதில்லை
காவலிருக்கும் கிராமப்பெண்கள்.

(எழிலுக்கு…)
நன்றி: ஓவியம்: Matt Sesow (’biko’)

1 comment:

டிசே தமிழன் said...

1
Thangamani says:
July 11th, 2006 at 11:55 am edit
//ஒதத அலைவரிசையுள்ள
நண்பனுடன்
நெடுந்தூரம் பயணிக்கையில்
சுட்டெரிக்கும் வெயிலையும்
காரில் காத்திருக்கும் கணங்களையும்
கடந்துவிட முடிகின்றது
புத்தரின் சாந்தத்துடன்//
Nice.
2
Flying_Dragon says:
July 11th, 2006 at 1:51 pm edit
டீசே இன்னொருமுறை ‘உங்கள்’ கவிதை! வாசிக்க நன்றாயிருக்கிறது.
//நண்பகல் தாண்டி
நீளும் துயிலில்…
இழந்து வந்த ஊரை
துருவக்கரடி
பன்றியிறைச்சியாய் கடித்துக்குதறும்
கனவு முளைக்கும
ஒரு போராளி
ஏதேனுமொரு ஒழுங்கையில்
சடுதியாய் சந்தித்துவிடும் எதிரியைப்போல
தொலைபேசி அழைப்பு
திடுக்குறச் செய்கிறது
துயில் கலைத்து
//
3
Chandravathanaa says:
July 11th, 2006 at 3:49 pm edit
கொலைகளை
ஆடையில் ஒட்டிக்கொள்ளும்
கடற்கரை மணலைப்போல
உதறித்தள்ளி நகர்ந்துகொண்டிருப்பவனுக்கும்
வலிக்கத்தான் செய்கின்றது
மரணம்
சிலவேளைகளில்.
சிலவேளைகளில் மட்டுந்தானா?
4
Chandravathanaa says:
July 11th, 2006 at 3:56 pm edit
உங்கள் கதைசொல்லியும் Gang fightsக்கும் கொமென்ற் எழுத முடியாதா?
இதை சில வருடங்களுக்கு முன்னர் எங்கோ வாசித்தேன். ஈழமுரசில் என்று நினைக்குpறேன்.
இது உங்கள் கதையா?
5
Padma Arvind says:
July 11th, 2006 at 8:11 pm edit
சில வேளைகளில் மட்டும் வலிக்கும் போதுதான் பயமாய் இருக்கிறது. கவிதையின் வரிகள் சொல்லும் கருத்துக்கள் உண்மை
6
டிசே தமிழன் says:
July 11th, 2006 at 11:45 pm edit
பின்னூட்டங்களுக்கு நன்றி நண்பர்களே.
….
/சிலவேளைகளில் மட்டுந்தானா? /
&
/சில வேளைகளில் மட்டும் வலிக்கும் போதுதான் பயமாய் இருக்கிறது./
சந்திரவதனா & பத்மா: எண்ணிக்கைக் கணக்கில் கொலைகளை தினமும் ஊடகங்ளில் வாசித்து வாசித்து மரத்துப்போகின்றவனுக்குக் கூட, மரணங்கள் சிலவேளைகளில் அதிர்ச்சியைத் தருகின்றது என்றுதான் குறிப்பிட விளைந்தேன். பத்மா குறிப்பிட்டதுபோல -அப்படியிருத்தல் கூட- அச்சத்தைத்தான் தருகின்றது.
7
டிசே தமிழன் says:
July 12th, 2006 at 8:03 am edit
/உங்கள் கதைசொல்லியும் Gang fightsக்கும் கொமென்ற் எழுத முடியாதா?
இதை சில வருடங்களுக்கு முன்னர் எங்கோ வாசித்தேன். ஈழமுரசில் என்று நினைக்கிறேன்.
இது உங்கள் கதையா?/
சந்திரவதனா, அந்தக் கதை(?)யை எழுதியது நானெறுதான் நினைவு :-). எழுதிய காலத்தில் -ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்- நண்பரொருவர் பாரிஸிலிருந்து வரும் ஏதோ ஒரு சஞ்சிகையில் பிரசுரிப்பதற்காய் என்னிடம் வாங்கி அனுப்பியிருந்தார் (’அம்மா’வுக்கு என்று நினைக்கின்றேன்). ஈழமுரசிலும் வந்ததா என்று தெரியவில்லை. எப்போதோ எழுதப்பட்டது என்பதால்தான் பின்னூட்டம் எழுதப்படுவதை தடுத்து வைத்திருந்தேன். இப்போது அந்த optionஐ எடுத்துவிடுகின்றேன். நன்றி
8
Kannan says:
July 15th, 2006 at 12:14 am edit
:dj: ,
:nalla:
:cheers: ,
:)
9
டிசே தமிழன் says:
July 17th, 2006 at 1:56 pm edit
கண்ணன், நீங்களும் சிரிப்பான்/சிரிப்பிகளோடு விளையாடத் தொடங்கியாச்சா :(?